yekpare

Hafızamı kaybettiğim günü hatırladım ve benden istendiği gibi hepsini buraya yazdım. Bütün hesaplarımdan sonra galiba bir çözüme ulaştım. Ama o da bir var bir yok. İşte buraya yazmışım tam 23 ay 21 gün kalmış. Hesaplarımda bir hata yok tam 12 yıl oldu ben bu ormana gireli. “O gün” geldiğinde bineceğimiz geminin planları bunlar. Yoğunlaş biraz, topla dikkatini. Yoksa bitmişiz, boşuna her şey. Tak! Tak! Tak! Bir anda olacak ne olacaksa.ve sana ben bunları daha önce de bir bir anlatmıştım. Beni dinliyor musun?

…İçimde sabahtan akşama bir kara orkestra… Ne dediklerini de anlamıyorum!

Duyuyor musun? Yönetici olmayan sistem varmış.

Mutluluk da değil de böyle…

Seni engelleyen hiçbir şey olmadığını düşün. Kapa, duyma, cevap verme. Düşünsene kimse bilmiyor. Bilsen de söyleyemiyorsun. Bunu denemek istiyorum. Gerçekten, ne kadar zor olabilir ki??

Senin fikrin benim için çok önemli. Ama bence işe yarıyor. Söylediğimiz ve söyleyeceğimiz her şey burada önümüzde yazıyor. Seyret!

3,141592653589793238462643383279502884197169399375…

Bir patlama anında, başka bir galaksinin müziğine uyanmışız sanki. Kaldığımız yerden devam ediyoruz. Evrenin kurallarını dinleyerek yolumuzu buluyoruz.

Hiçbir yere gidip hep bir yere varıyoruz.

Baksana içine çöküyor zaman, bu kadar düşünme. Belki biraz daha ileride. Bak, gördün mü? Galiba bizi çağırıyor. Şimdi sessiz olman lazım.

Gülümseyin!

Gördüğün gibi herkes halinden memnun.

Gördüğünü biliyorum.

Sürmeye devam et.

…

iç ses, diye söylendim,
başımda rüzgar vardı
başımda uğultular…
kalbim usulca kıpırdardı
ve ses çıkarırdı dokununca
çan çiçeğiyle karıştırırdı onu belki
bir başkası olsa.
başımda rüzgar vardı,
yine esiyordum
hızla dönmeye başladı kalbim
rüzgargülüyle karıştırırdı onu belki
bir başkası olsa.
başımda uğultular…
fırtına çıktı sonra,
yaşadığını anladı kalbim,
böyle yaşanamaz derdi
bir başkası olsa.
bir zamanlar meydan okumak isterdim.
kaç meydanını okudum da bu hayatın.
yalnızca iki harfini öğrendim:
a
h!
ah benim nergis kokulu cehaletim…
ruj lekeleri bıraktın bardaklarda
anlatmak isterdin kendini durmadan
bir bardağa bile olsa.
ne diyecektin, ne söyleyecektin
şairlerin şahı olsan,
bir ah’dan başka.
ah benim nergis kokulu cehaletim
bana yıllarca, bunca sözü boşa söylettin.
ah!
güçlü bir el silkeledi beni sonra
sanırım tanrının eliydi,
sayamadım kaç ah döküldü dallarımdan,
çok şey geçmiş gibi başımdan
ah dedim sonra,
ah!
iç ses, diye söylendim.
gel!
ahlar ağacından sen de biraz meyve topla.
vasiyetimdir:
bin ahımın hakkı toprağa kalsın…

(via cemmumcu)

durma göğe bakalım.

çekilme hissi.

(via fidgetjoan)

film-grain:

By Paul Butler

(via film-grain-deactivated20110828-)